یکی از خصلت های نه چندان پسندیده ما ایرانی ها رودربایستی است . اینکه  در ارتباط هایمان آنقدر ملاحظه طرف مقابل را می کنیم که  جرات گفتن هیچ حرفی را به او نداریم  که نکند از دست ما ناراحت بشود . نکند به او بربخورد . و همین موضوع باعث می شود تا ما در ارتباط برقرار کردنمان احساس رضایت نداشته باشیم . از بس که فکرو ذهنمان ادم مقابلمان است .

عکس این موضوع هم وجود دارد . اینکه  بعضی از ما ها توی ارتباطهایمان اصلا ملاحظه طرف مقابل را نمی کنیم . اصلا احساساتش را در نظر نمی گیریم . برایش احترام  و  ارزش قایل نیستیم . گاهی حرفی را می زنیم و عملی را انجام می دهیم که باعث رنجش  طرف می شویم و این موضوع باعث می شود تا او در رابطه برقرار کردن با ما احساس رضایت نکند . فکرش مشغول ما می شود . و احساس رضایت قلبی در رابطه برقرار کردن با ما ندارد

این روزها خیلی سعی می کنم تا بین این دو تعادل برقرار کنم . می شود یا نمی شود ، را نمی دانم  

/ 4 نظر / 11 بازدید
محمد

دوست داشتن کساني که دوستمان مي‌دارند کار بزرگي نيست، مهم آن است آنهايي را که ما را دوست ندارند، دوست بداريم آگهی رایگان http://www.9rang.com

الهدی

سلام مشهدی نیلوفر [قلب] حتما می شود. اصلا اسلام دین تعادل است ، یاد می دهد در ارتباط با مردم طوری باشیم که نه او رنجیده خاطر و خسته باشد از ما و نه ما در معذوریت و سختی! ولی به فرمایش خودت ما خودمان را اسر اما و اگر ها و تعارف و بیخیالی و ....کرده ایم متاسفانه. دلت همیشه آروم باشه الاهی. یاعلی.ع.

کارمند بانک رفاه

سلام.درسته .مطلب جالبیه. بعضی وقتا رودربایسی عجیب کار دستم میده.راستش یاد نگرفتم که درست و به موقع نه بگم.

باد صبا

سلام نوشته تون جالب بود. امیدوارم در حفظ اعتدال در همه مراحل زندگی پیروز باشید [گل]