انتظار!

 دير زمانيست  که آسمانيان نويد طلوع خورشيد جاودانه ايی را داده اند

 که با پرتو افشانيش فروغ به نگاه خسته دلهايمان بازميگردد .

 و من مدتهاست که هر شامگاه به اميد تابش آن خورشيد

 نگاه خسته دلم را به آبی آسمان گره ميزنم .

 اما به گاه سحر و به هنگام طلوع خورشيد آن فروغ را نيافته ام ! ....

  ميدانم که بايد بازهم تمام لحظه های خسته کننده شبهايم را

به انتظار آن سحر و طلوع ان خورشيد ثانيه شماری کنم .....

ميدانم ...

اما ای کاش

ای کاش  اين را هم ميدانستم  که

 چه زمان اين لحظه های خسته کننده شب به پايان ميرسند ! ...

 ای کاش ميدانستم چه زمان انتظارم به انتهای خود ميرسد ...

ای کاش ميدانستم !....

 

        ******                                        *******                               *******

                          بيان مشکلات از ديدگاه روانشناسی ! آشنايان ره عشق !

                                  

  
نویسنده : نیلوفر روحانی ; ساعت ۱٠:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/٢/٢٤
تگ ها :