کمین

برنامه  مستند کمین که ااین بار  از شبکه اول سیما پخش می شد به دوستانم پیامک دادم تا برنامه رو ببینند . موضوع قتل یک دختر 13ساله توسط یک پسر 26ساله بود . سن کم دختر بیشتر توجهم را جلب کرد. و برای همین علاقه داشتم تا دوستانم که اکثرا پدر یا مادر بودند ماجرا  را مشاهده  کنند . موضوع از این قرار بود که دو سال پیش دختر ی که 11سال بیش نداشت با همین پسر که آن موقع 24 ساله بود ارتباط دوستی پیدا می کند که گویا با آگاهی کامل خانواده بوده است !! در ابتدای ماجرا پیش خودم فکر می کردم که حتما باز یک دختر قربانی کم سوادی خانواده اش شده است اما جریان که ادامه یافت متوجه شدم که نخیر مادر دختر فرهنگی هم بوده است . این بیشتر تعجبم را برانگیخت که چطور ممکن است یک مادر با این وجهه فرهنگی  اجازه بدهد دختر 11ساله اش که کودکی بیش نیست با یک پسر دوست شود و  تازه آن دو ساعتها تنها بیرون از منزل هم به  سر برند . ؟

با مادر خانواده که صحبت می کردند مشخص شد تمامی رفت و آمدهای آن دو با هماهنگی و اطلاع کامل ایشان بوده است . وقتی قاضی دادگاه از او پرسید چرا اجازه این رفت و آمدها را می داده است گفت : آخر این پسر عاشق دخترم بود !!!!  که البته دروغ هم نمی گفت چرا که آن پسر ماجرا هم به این موضوع اعتراف کرد که حتی آنقدر دختر را دوست داشته که حاضر بوده است تمام خواسته های مادی او  و خانواده اش را برآورده کند . انگار چنین دوستی بیشتر دلچسب ماد ر خانواده بوده است تا دختر چرا که هر لحظه که اراده می کرده دخترش را تحریک می کرده است تا از پسر پول بگیرد و حساب بانکی اش را پر نماید .

اینکه چه رابطه های دیگری بین آن دختر و پسر وجود داشت که قبح قضیه برای یک دختر 11ساله ریخته شد ه بود تا حدی که به سمت ارتباط برقرار کردن با یک مرد 43 ساله هم رفته بود . همین موضوع باعث قتل او توسط  پسر جوان شد . دادگاه حکم قصاص برای جوان 26ساله دادا اما اگر من قاضی دادگاه بودم حکم اعدام برای مادر دختر را می دادم که او مقصر اصلی بود . مادری که برای  ارضای خواسته های مادیش حاضر شده بود دخترش را به مسلخ بفرستد همان بهتر که قانون حکم مرگش را بدهد . که او اصلا شایسته مقام " مادر " نیست .  

همیشه فکر می کردم  که این جامعه است که در معتاد کردن و فاسد کردن آد م ها نقش اصلی را بازی می کند اما الان به یقین می گویم که خانواده  و مخصوصا مادر مقصر اصلی است . با اطمینان خاطر می گویم که مادران بچه های بزهکار متهمان اصلی اند . پبه یقینی می گویم که پدران بچه های بزهکار مجرما ن اصلی اند . اصلا پدر و مادری که انقدر به فکر ارضا کردن خواسته های خود - هر خواسته ایی - است که دیگر وقت برای بچه هایش ندارد غلط می کند که بچه دار می شود . مادری که تمام هم و غمش رفتن به فلان ارایشگاه و بهمان سالن زیبایی است بیخود می کند حرف بچه را می زند . پدری که انقدر ذهنش مشغول خودش است که با وجود یک زن  باز هم دنبال هوس خودش است بیجا می کند که دلش بچه می خواهد .  پدر و مادر بودن مسئولیت بزرگی است . باید باور کنیم هر وقت احساس کردیم توانایی بزرگ کردن و تربیت بچه را داریم باید پای یچه را به این دنیا باز کنیم نه اینکه بچه دار شویم فقط بخاطر اینکه به اطرافیان نشان دهیم که  مشکلی نداریم و میتوانیم بچه دار شویم . ترا بخدا بیاییم اینقدر به این بچه های مطلوم که خودشات اراده ایی برای به این دنیا آمدن ندارند ظلم نکنیم ! . بیاییم اول پدر بودن و مادر بودن را یاد بگیریم بعد هوس بچه دار شدن بکنیم .

  
نویسنده : نیلوفر روحانی ; ساعت ۸:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/٦
تگ ها :